نقش معرفت توحیدی در تشکیل حکومت اسلامی (با نگاهی به آموزه‌های صدرالمتألهین)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استاد تمام دانشگاه باقرالعلم و هیئت علمی المصطفی

2 دانشجویی سطح4رشته حکمت متعالیه موسسه آموزش عالی معصومیه س

چکیده

دین مبین اسلام به‌عنوان آخرین و کامل‌ترین دین الهی، با تبیین یکی از اساسی‌ترین اصول از مبانی اسلام یعنی «اصل توحید» به ارائه یک بنیاد فکری کامل و منسجم برای رسیدن انسان‌ها به سعادت حقیقی پرداخته است. در سایه‌سار «اصل توحید» انسان‌ها به یگانگی خداوند در ذات، صفات و افعال معتقد می‌شوند و گستره این اندیشه در تمامی شئون فردی و اجتماعی آنها جاری می‌گردد. در پرتو این اعتقاد است که آدمیان برای اداره زندگی اجتماعی خویش به ضرورت برپایی «حکومت اسلامی» نایل می‌گردند.
به‌همین‌دلیل بحث درباره همبستگی میان «سیاست» و «دیانت» و ضرورت اجرای شریعت در امور فردی و نیز اجتماع بشری، از مسائل بسیار مهمی است که ریشه در آموزه‌های وحیانی دارد. از حکیم عظیم‌الشأن جناب فارابی تا صدرالحکماء ملاصدرا و از ایشان تا علامه طباطبایی و امام خمینیŠ و نیز جمع فراوانی از فقهای عظام، به ضرورت حضور دین الهی در جامعه بشری و جاری‌شدن «اصل توحید» در تمامی شئون فردی و اجتماعی تأکید کرده‌اند. در نوشتار حاضر درصدد تبیین اجمالی و دورنمایی از چگونگی نقش «معرفت توحیدی» در برپایی «حکومت اسلامی» با تکیه بر آرای جناب صدرالمتألهین هستیم.
 

کلیدواژه‌ها